Την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου, ο Πάνος Ρούτσι προχώρησε σε δημόσια δήλωση, απαντώντας στον σάλο που ξέσπασε μετά την εμφάνισή του στην εκπομπή της Άντζυς Λουπέσκου και ιδιαίτερα μετά τη φράση «ήταν γραφτό να φύγει ο γιος σου», η οποία προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στα social media.
Με ανάρτησή του στο Facebook, ο πατέρας του Ντένι –του νεαρού που έχασε τη ζωή του στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών– περιέγραψε πώς βίωσε ο ίδιος τη συζήτηση και τόνισε ότι ο πόνος της απώλειας είναι καθημερινός, ενώ κάθε δημόσια αναφορά στο παιδί του τον αγγίζει βαθιά.
Η ανάρτηση του Πάνου Ρούτσι
Ο ίδιος σημείωσε: «Τις τελευταίες ημέρες έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά σχετικά με τη συνέντευξη στην οποία συμμετείχα. Θέλω να τοποθετηθώ ξεκάθαρα, για να μην παρερμηνευτούν όσα ειπώθηκαν και για να καταλάβει ο κόσμος τη δική μου πρόθεση. Στην εκπομπή μίλησα ως ένας πατέρας που έχασε το παιδί του και κουβαλάει έναν πόνο που δεν περιγράφεται. Η συζήτηση περιλάμβανε πράγματα που ειπώθηκαν από την καλεσμένη με βάση τη δική της οπτική. Αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετώ μοιρολατρικές ή “προδιαγεγραμμένες” εξηγήσεις για τον χαμό του παιδιού μου. Ο Ντένι δεν “ήταν γραφτό” να φύγει. Έφυγε επειδή έγινε ένα έγκλημα, μια τραγωδία που δεν έπρεπε να έχει συμβεί».
Παράλληλα υπογράμμισε ότι μοναδικός σκοπός του ήταν να μιλήσει για τον Ντένι, τον χαρακτήρα και τη δύναμή του, αλλά και για τις δυσκολίες που είχε αντιμετωπίσει όταν ήταν μικρός. Όπως εξηγεί, όλα όσα είπε αποτελούσαν μια ανθρώπινη εξομολόγηση και όχι δικαιολόγηση ή αποδοχή κάποιας «μοίρας». «Αν μπορούσα να ακούσω μία φορά ακόμα τη φωνή του, θα έδινα τα πάντα», γράφει χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια αναφέρει ότι αντιλαμβάνεται πως ορισμένες φράσεις μπορεί να ακούστηκαν άστοχες ή να παρερμηνεύτηκαν και τονίζει πως ο μοναδικός λόγος που συμμετείχε στην εκπομπή ήταν για να εκφράσει, ως πατέρας, την ανάγκη για αλήθεια και δικαίωση. Η απώλεια του παιδιού του, όπως λέει, είναι μια πληγή που δεν θα κλείσει ποτέ.
Κλείνοντας, σημειώνει ότι δεν επιθυμεί να υποτιμηθεί ο δικός του πόνος ούτε ο πόνος άλλων γονιών. Εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς όσους τον στηρίζουν, τον διορθώνουν ή του γράφουν με καλή πρόθεση, και καταλήγει: «Ο δρόμος για τη δικαίωση συνεχίζεται και εκεί θα με βρείτε».