Αν νομίζετε ότι οι τιμές που βλέπετε στις αγγελίες είναι και αυτές που τελικά πληρώνονται… ξανασκεφτείτε το. Η πραγματικότητα της αγοράς κατοικίας είναι αρκετά διαφορετική — και σε πολλές περιπτώσεις, πολύ πιο «ευέλικτη».
Σύμφωνα με έρευνα του Uniko που ανέλυσε 500 πραγματικές αγοραπωλησίες, οι τελικές συμφωνίες κλείνουν με σημαντικές εκπτώσεις. Συγκεκριμένα, στις ακριβές περιοχές οι τιμές πέφτουν κατά μέσο όρο έως και 14%, ενώ στις πιο προσιτές περιοχές η «διόρθωση» φτάνει περίπου το 9%.
Γιατί πέφτουν οι τιμές ενώ υπάρχει ζήτηση;
Η απάντηση κρύβεται σε μια μεγάλη αντίφαση: ναι, υπάρχει ζήτηση — αλλά όχι για όλα τα ακίνητα και σίγουρα όχι σε οποιαδήποτε τιμή.
Σε περιοχές όπως η Γλυφάδα, η Βούλα, η Κηφισιά ή το Κολωνάκι, οι ιδιοκτήτες συχνά ξεκινούν με υψηλές απαιτήσεις, αλλά τελικά αναγκάζονται να κάνουν σημαντικές υποχωρήσεις για να βρεθεί αγοραστής.
Αντίθετα, σε περιοχές όπως το Περιστέρι, η Καλλιθέα ή το Αιγάλεω, όπου οι τιμές είναι χαμηλότερες και η ζήτηση πιο «ζεστή», τα περιθώρια διαπραγμάτευσης είναι μικρότερα.
Το μεγάλο πρόβλημα: λίγοι μπορούν πραγματικά να αγοράσουν
Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο; Η πλειονότητα των αγοραστών απλώς… δεν έχει τα χρήματα για τα ακίνητα που υπάρχουν στην αγορά.
- Το 81% των ενδιαφερόμενων ψάχνει σπίτι έως 300.000 ευρώ
- Σχεδόν 7 στους 10 στοχεύουν κάτω από 200.000 ευρώ
- Μόλις το 19% μπορεί να ξεπεράσει τις 300.000 ευρώ
Και εδώ βρίσκεται το «κενό»: τα περισσότερα ακίνητα πωλούνται πάνω από αυτά τα επίπεδα. Έτσι, δημιουργείται έλλειψη στα πιο οικονομικά σπίτια και… υπερπροσφορά στα ακριβότερα.
Δεν είναι τυχαίο ότι για το 30% έως 35% των ακινήτων η ζήτηση είναι ελάχιστη ή και μηδενική — είτε γιατί είναι υπερτιμημένα είτε γιατί απευθύνονται σε πολύ περιορισμένο κοινό.
Το όριο των 200.000 ευρώ
Όπως επισημαίνει και ο επενδυτής ακινήτων Ηλίας Παπαγεωργιάδης, τα 200.000 ευρώ αποτελούν ένα «ψυχολογικό ταβάνι» για την ελληνική αγορά.
Πάνω από αυτό το ποσό, οι αγοραστές μειώνονται αισθητά — και όσο ανεβαίνει η τιμή, τόσο μεγαλώνει η ανάγκη για εκπτώσεις.
Τι σημαίνει αυτό για την αγορά;
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ξεκάθαρη:
- Τα φθηνά ακίνητα… σπανίζουν
- Τα ακριβά μένουν περισσότερο απούλητα
- Οι πωλητές αναγκάζονται να «ρίξουν» τιμές για να κλείσουν συμφωνίες
Και όλα αυτά σε μια περίοδο όπου το κόστος ζωής και τα επιτόκια συνεχίζουν να πιέζουν τα νοικοκυριά.
Η προειδοποίηση της Τράπεζα της Ελλάδος
Το ζήτημα της προσιτής κατοικίας έχει ήδη χτυπήσει «καμπανάκι» και στην Τράπεζα της Ελλάδος. Στην τελευταία της έκθεση επισημαίνει ότι:
- Οι υψηλές τιμές και το κόστος κατασκευής περιορίζουν τη ζήτηση
- Η έλλειψη προσιτών κατοικιών παραμένει έντονη
- Η αγορά πιθανότατα θα συνεχίσει να αναπτύσσεται, αλλά με πιο αργούς ρυθμούς
Την ίδια στιγμή, η ζήτηση στρέφεται όλο και περισσότερο σε παλαιότερα ακίνητα ή σε πιο οικονομικές περιοχές.
Τι να περιμένουμε από εδώ και πέρα
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα σε αυτά που ζητούν οι πωλητές και σε αυτά που μπορούν να πληρώσουν οι αγοραστές.
Αν αυτό δεν συμβεί, τότε το «όνειρο» της αγοράς κατοικίας θα παραμείνει δύσκολο για πολλούς — και οι εκπτώσεις ίσως γίνουν ακόμη μεγαλύτερες.
Αν όμως αυξηθεί η προσφορά προσιτών κατοικιών, η αγορά θα μπορούσε να πάρει ξανά μπροστά με πιο υγιείς όρους.
…