Το στρες σε μικρές δόσεις μπορεί να είναι ακόμα και παραγωγικό, αλλά όταν παρατείνεται επηρεάζει σοβαρά την υγεία μας. Οι γιατροί και οι επιστήμονες τονίζουν ότι μία από τις πιο σημαντικές συνέπειες του χρόνιου στρες είναι η εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Σύμφωνα με ειδικούς σε όλο τον κόσμο, η επίδραση του στρες στο ανοσοποιητικό εξαρτάται από τη διάρκειά του. Το βραχυχρόνιο στρες, ακόμα και κάτι τόσο απλό όπως η ένταση μιας ταινίας, μπορεί προσωρινά να επηρεάσει το ανοσοποιητικό, αλλά όταν υποχωρεί σύντομα οι φυσιολογικές λειτουργίες επανέρχονται μέσα σε περίπου μία ώρα, χωρίς σοβαρές επιπτώσεις.
Το ζήτημα εμφανίζεται όταν το στρες γίνεται χρόνιο – για παράδειγμα λόγω ανεργίας, διαζυγίου ή άλλων πιεστικών καταστάσεων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι ορμόνες του στρες, όπως η αδρεναλίνη και η κορτιζόλη, ενώ προετοιμάζουν το σώμα για «πάλη ή φυγή», αυξάνουν την αρτηριακή πίεση και καταστέλλουν την άμυνα του οργανισμού.
Οι επιστήμονες εξηγούν ότι αυτό μπορεί να παρατηρηθεί ακόμα και σε κυτταρικό επίπεδο: όταν κύτταρα του ανοσοποιητικού εκτίθενται σε παθογόνους ή κακοήθεις ιστούς, η ικανότητά τους να τους καταστρέφουν μειώνεται σημαντικά παρουσία κορτιζόλης. Το πρόβλημα εντείνεται όταν η έκκριση αυτών των ορμονών διαρκεί εβδομάδες ή μήνες.
Για την αντιμετώπιση του χρόνιου στρες, οι γιατροί συστήνουν πρακτικές που βοηθούν στην ανακούφιση, όπως η σωματική άσκηση, ο διαλογισμός ή άλλες τεχνικές χαλάρωσης. Παράλληλα, είναι σημαντικό να υπάρχει επικοινωνία με τον θεράποντα ιατρό για να αξιολογηθεί η συνολική επίδραση στην υγεία και να ληφθούν περαιτέρω μέτρα, αν χρειάζεται.