Μια ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ανάρτηση έκανε η Μαρία Ηλιάκη με αφορμή τη γιορτή της μητέρας της, Αθανασίας, η οποία δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή. Η παρουσιάστρια επέλεξε να μοιραστεί με το κοινό της μια φωτογραφία από τα παιδικά της χρόνια, όπου τη βλέπουμε αγκαλιά με τη μητέρα της, συνοδεύοντάς την με λόγια γεμάτα τρυφερότητα και νοσταλγία.
Τα τελευταία χρόνια, η ζωή της Μαρίας Ηλιάκη έχει αλλάξει σελίδα. Η σχέση της με τον Στέλιο Μανουσάκη και η γέννηση της κόρης τους, της μικρής Κατερίνας το 2021, της έχουν χαρίσει ισορροπία και ευτυχία. Ωστόσο, η απώλεια της μητέρας της, που έφυγε από τη ζωή πριν από 14 χρόνια, παραμένει μια πληγή που ο χρόνος δεν κατάφερε να επουλώσει.
Μαρία Ηλιάκη – Το μήνυμα καρδιάς για τη μητέρα της
Με αφορμή τη γιορτή της, η παρουσιάστρια θέλησε να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της μέσα από μια λιτή αλλά βαθιά συγκινητική λεζάντα: «Αυτές οι αγκαλιές μας πριν τον ύπνο ήταν πάντα οι πιο όμορφες… Χρόνια πολλά μαμά κι ας μην είσαι εδώ». Η ανάρτηση προκάλεσε έντονη συγκίνηση, με πολλούς διαδικτυακούς φίλους να της στέλνουν μηνύματα αγάπης και συμπαράστασης.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η σχέση μητέρας και κόρης υπήρξε καθοριστική για τη Μαρία Ηλιάκη, κάτι που η ίδια δεν έχει διστάσει να μοιραστεί και στο παρελθόν. Σε συνέντευξή της στη Νάνσυ Παραδεισανού, είχε μιλήσει για τη σημασία που είχε η μητέρα της στη διαμόρφωση του χαρακτήρα της και στο αίσθημα ασφάλειας που της μετέδωσε.
«Το μόνο πράγμα που μου έλεγε η μάνα μου ήταν να είμαι πάντα ανεξάρτητη, ίσως γι’ αυτό δεν θέλω ποτέ να σταματήσω να δουλεύω», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, δείχνοντας πόσο βαθιά την επηρέασαν οι συμβουλές της. Σε άλλη αναφορά της, είχε μιλήσει με ειλικρίνεια για το κενό που άφησε η απώλειά της: «Ήταν πολύ καλή μοδίστρα αλλά δεν δούλεψε πολλά χρόνια. Μόλις μας έκανε, σταμάτησε. Είχαμε αναλάβει τελευταία τη φροντίδα της. Ήρθαμε σίγουρα πιο κοντά με τον πατέρα μου μετά τον θάνατό της αλλά αισθάνεσαι πολλή μοναξιά και αυτή η ψυχική μοναξιά δεν αναπληρώνεται. Για μένα η ορφάνια είναι πολύ σοβαρή λέξη, είναι κάτι παραπάνω από μοναξιά».
Λόγια που αποτυπώνουν με ειλικρίνεια το βάθος της απώλειας, αλλά και τη διαχρονική δύναμη του δεσμού μητέρας και κόρης.