Λίγο καιρό μετά τη δημόσια ανακοίνωσή της ότι προχωρά στη δημιουργία πολιτικού κόμματος με στόχο τη συμμετοχή στις επόμενες εκλογές, η Μαρία Καρυστιανού μίλησε εκτενώς στο κυπριακό περιοδικό Down Town και στον δημοσιογράφο Γιάννη Χατζηγεωργίου. Στη συνέντευξή της αναφέρεται τόσο στην απόφασή της να εμπλακεί ενεργά στην πολιτική σκηνή όσο και σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση, αποκαλύπτοντας για πρώτη φορά λεπτομέρειες από την τελευταία επικοινωνία που είχε με την κόρη της, Μάρθη, η οποία έχασε τη ζωή της στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.
Μιλώντας για το πολιτικό της βήμα, η Μαρία Καρυστιανού εξηγεί πως η απόφαση αυτή δεν ήταν κάτι που είχε προγραμματίσει εξαρχής: «Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ το περίμενα ότι θα φτάσω σε αυτό το σημείο. Δεν ξεκίνησα για να γίνω πολιτικός. Από τη θέση ευθύνης ως ενεργός πολίτης δηλώνω ότι ναι, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κάτι πιο δραστικό. Διότι το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα ποτέ δεν θα δώσει λύσεις, γιατί αυτό θα σήμαινε τη διάλυσή του.
Ο ηγέτης βγαίνει από τον λαό. Δεν πρέπει να αυτοπροτείνεται. Και θα μείνω σε αυτό. Θα σεβαστώ τη γνώμη της πλειοψηφίας, αφού η διαδικασία επιλογής του επικεφαλής αυτού του κινήματος θα γίνει με δημοκρατικές διαδικασίες. Το ποιος θα ηγηθεί του κινήματος είναι το τελευταίο που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή. Μας ενδιαφέρει πριν και πάνω από όλα η ουσία και το έργο της ομάδας και όχι ποιος θα ηγείται αυτής».
Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ήταν η αναφορά της στην τελευταία συνομιλία που είχε με την κόρη της. Όπως αποκάλυψε: «Θυμάμαι που με πήρε το απόγευμα γύρω στις 7:00 η ώρα. Ήμουν στο ιατρείο μου αλλά εγώ εξέταζα και δεν της απάντησα. Κάτι που πάντα θα με στοιχειώνει. Μετά είχα πάρα πολλή δουλειά και ξεχάστηκα και με ξαναπήρε εκείνη στις 9:00 το βράδυ. Το σήκωσα, μιλήσαμε γρήγορα γιατί πάλι είχα δουλειά, για να μου πει: «Μαμά θα αργήσουμε. Έχω ξεχάσει τα κλειδιά, οπότε θα χτυπήσω. Μην τρομάξεις. Εγώ θα είμαι».
Ήταν μια συνομιλία που κράτησε λιγότερο από ένα λεπτό, αλλά το κλείσαμε στα γρήγορα γιατί είχα δουλειά. Πού να φανταζόμουνα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που την άκουγα. Τέλος πάντων. Αυτές οι δύο κλήσεις της, η μία η αναπάντητη και η άλλη η βιαστική, είναι τα δύο πράγματα που πάντα θα με στοιχειώνουν. Θα έδινα τα πάντα να άλλαζα εκείνα τα τηλεφωνήματα, όπως και το ότι συζητούσαμε για εκείνη την εκδρομή, που λέγαμε μήπως να μην πάει. Είναι τα πράγματα που θα έδινα τα πάντα για να τα αλλάξω».
Αποσπάσματα από τη συνέντευξη της Μαρίας Καρυστιανού προβλήθηκαν και στην εκπομπή Το Πρωινό του ΑΝΤ1, φέρνοντας στο προσκήνιο τόσο τη δημόσια όσο και την ανθρώπινη διάσταση της απόφασής της.