Για την πρώτη φορά που κράτησε το παιδί της στην αγκαλιά της αλλά και τις δυσκολίες που καλείται να αντιμετωπίσει τον πρώτο καιρό μια μητέρα μίλησε στην εκπομπή «Μαμά-δες» η Μαρία Μπαλούτσου.
Η παιδοψυχολόγος, θεατρολόγος και ηθοποιός τόνισε ότι κανείς δε λέει σε μια έγκυο γυναίκα την αλήθεια όπως είναι, αλλά της τα παρουσιάζουν όλα ονειρικά, κάτι που απέχει από την πραγματικότητα. Επιπλέον, η Μαρία Μπαλούτσου παραδέχτηκε ότι δεν ένιωσε συγκίνηση ή κάποιο ιδιαίτερο συναίσθημα όταν πήρε πρώτη φορά στην αγκαλιά της το παιδί της.
«Kανένας δεν σου περιγράφει την πραγματικότητα έτσι όπως είναι. Για όλους είναι το μαγικό πράγμα που συμβαίνει στο σώμα σου, που γεννάς ένα παιδί, και πόσο δένεσαι μαζί του και όλη αυτή η ανιδιοτελής αγάπη που υπάρχει. Ναι, υπάρχει, αλλά αυτό έρχεται μαζί με ένα σωρό άλλα προβλήματα και δυσκολίες. Δεν είναι ονειρική η κατάσταση. Είναι πολύ όμορφη, κερδίζεις πολλά πράγματα από αυτό, αλλά θέλει, θέλει αγώνα κάθε μέρα», ανέφερε αρχικά.
«Πάρα πολλές πληροφορίες, δεν ήξερα προς τα πού να πάω, ήθελα να ρωτήσω τη μαμά μου, μετά έλεγα “όχι δεν θα ρωτήσω τη μαμά μου, η μαμά μου με μεγάλωσε με έναν άλλο τρόπο, πρέπει να δω εγώ κάτι καινούργιο”. Αυτά λοιπόν θέλουνε μία ισορροπία. Γιατί και τρελαίνεσαι και αρχίζεις και δοκιμάζεις πράγματα πάνω στα παιδιά, τα οποία μετά τα μετανιώνεις, μετά δεν τα μετανιώνεις, γίνεται ένας, ένας αχταρμάς, ένα μπάχαλο στο κεφάλι σου» πρόσθεσε η Μαρία Μπαλούτσου.
«Το πιο συγκλονιστικό όμως που βίωσα εγώ, όταν γέννησα, είχα ακούσει από φίλες “ξέρεις, αυτή τη συγκίνηση που παίρνεις το παιδί στα χέρια σου” και για μένα δεν υπήρχε συναίσθημα εκείνη την ώρα. Δηλαδή δεν ένιωσα ούτε συγκίνηση, ούτε ότι κάτι μαγικό συνέβη. Ένιωσα απλά ένα μπαμ. ΟΚ, έγινε. Πάμε τώρα να προχωρήσουμε, πάμε να δούμε τι γίνεται. Δεν είχα συναισθήματα έντονα, δεν ένιωθα συγκίνηση με το μωρό στο σπίτι» εξομολογήθηκε σε άλλο σημείο.
«Ήτανε πολύ απλό αυτό που συνέβαινε. Μία μέρα λοιπόν, εκεί που ήμουνα στο σπίτι, είχα την Αλεξάνδρα μωρό και τη θήλαζα και κάπως γυρνάω έτσι το κεφάλι μου και τη βλέπω να με κοιτάει. Και πατάω κάτι κλάματα απ’ το πουθενά! Πήρα τηλέφωνο τον άντρα μου, “το παιδί, με κοίταξε!” κι άρχισα να κλαίω απ’ το πουθενά. Αυτό λοιπόν, από εκείνη τη στιγμή πυροδότησε όλα τα συναισθήματα των παιδιών» είπε.