Η Μαρία Λαζαρίδη εμφανίστηκε σήμερα, Τρίτη 31 Μαρτίου, στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ANT1 και μίλησε ανοιχτά για πρώτη φορά για τη ζωή της, τον πατέρα της Μπάμπη Λαζαρίδη, αλλά και τη σχέση –ή μάλλον την απουσία σχέσης– με την οικογένειά του.
Η συνέντευξή της έρχεται λίγο καιρό μετά τις αποκαλύψεις της Αγγελική Ηλιάδη στο podcast της Ελίνα Παπίλα για την κακοποιητική συμπεριφορά που, όπως κατήγγειλε, είχε δεχτεί από τον επιχειρηματία, ο οποίος δολοφονήθηκε το 2008 στη Βούλα.
Η άγνωστη πλευρά της οικογένειας
Ο Μπάμπης Λαζαρίδης είχε αποκτήσει δύο γιους, τον έναν από τον γάμο του με την Πόπη Μαλλιωτάκη και έναν ακόμη από τη σχέση του με την Αγγελική Ηλιάδη. Ωστόσο, λίγοι γνώριζαν πως είχε και μία κόρη, τη Μαρία, η οποία ζει μόνιμα στη Γερμανία με τη μητέρα της.
Η συγκλονιστική εξομολόγηση
Μιλώντας για την απουσία του πατέρα της από τη ζωή της, η ίδια περιέγραψε:
«Ο πατέρας μου έφυγε τότε και άφησε τη μάνα μου έγκυο, μόνη της. Δεν έχουμε μιλήσει από κοντά, μόνο σε φωτογραφίες και στην τηλεόραση. Είχαμε μιλήσει δύο, τρεις, μπορεί και τέσσερις φορές, όταν ήμουν παιδί. Του έλεγα “μπαμπά πότε θα έρθεις να με δεις;”, “Αχ άγγελέ μου, θα έρθω” έλεγε. Εγώ σαν παιδί που ήμουν, που χάρηκε να δει τον πατέρα της, περίμενα όλη μέρα. Κάθε αμάξι που σταματούσε μπροστά στο σπίτι τον περίμενα, αλλά δεν ήρθε. Ακούω ιστορίες πάρα πολλές. Αν ήταν καλός ή κακός. Εγώ ξέρω μόνο, δεν ήταν για εμένα πατέρας. Δεν ήταν. Ούτε καλός, ούτε κακός, γιατί δεν ήταν καθόλου πατέρας για εμένα».
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην πρώτη και μοναδική της επαφή με την οικογένεια του πατέρα της:
«Μία φορά πήγα να δω τη γιαγιά μου και τον παππού μου τότε, το 2016. Η πρώτη και τελευταία φορά. Έβγαιναν στα κανάλια και έλεγαν ότι θέλουμε μόνο την περιουσία του πατέρα μου, που ήταν απολύτως ψέματα, γιατί δεν ήταν καθόλου έτσι. Η μάνα μου είχε πληρώσει πάρα πολλά λεφτά, για έναν δικηγόρο για να μην πάρουμε τίποτα και ήξεραν ότι υπάρχω. Ήταν και η αδερφή του, που βγήκε και με είπε μπαστ@@@ και ας ήταν και ο παππούς μου, η γιαγιά μου, οι άλλες αδερφές που έλεγαν ότι δεν υπάρχω ή ότι ήρθαμε μόνο για τα λεφτά. Αυτά ήταν όλα ψέματα και αυτά φυσικά με πείραξαν. Γιατί η μάνα μου μόνη της με μεγάλωσε, δούλευε σκληρά για να μπορώ εγώ να κάνω τη ζωή μου, να πάω να σπουδάσω και να κάνω μία καλή ζωή».
Τέλος, μίλησε για τον πόνο αλλά και την απώλεια της ελπίδας να γνωρίσει τον πατέρα της:
«Όλοι ακούμε μόνο για δύο παιδιά, αλλά και οι περισσότεροι ήξεραν ότι υπάρχουν τρία παιδιά. Δεν μπορώ να πω ότι δεν έκλαψα ή δεν πόνεσα εκείνη τη στιγμή. Έχασα και την ελπίδα να τον γνωρίσω κάποτε και να τον ρωτήσω όλα αυτά που ήθελα να τον ρωτήσω. Γιατί μας άφησε. Δεν έχω γνωρίσει τα αδέρφια μου. Τον Βασίλη τον θυμάμαι, του είχα γράψει πριν αρκετά χρόνια, αν ήθελε κάποτε να γνωριστούμε. Αλλά ούτε νομίζω δεν το είχε διαβάσει, ούτε μου απάντησε και από τότε το άφησα. Με τον Μπάμπη δεν έχω μιλήσει. Εμείς σαν παιδιά δεν φταίμε σε τίποτα. Έχουμε τον ίδιο πατέρα, ούτε θα έλεγα ποτέ δεν θέλω να τα γνωρίσω αυτά τα παιδιά, αλλά νομίζω ότι έχουμε και πολλές διαφορετικές ζωές και ότι είναι έτσι για όλους μας, έτσι εντάξει, έτσι όπως είναι οι ζωές μας».