Ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι όλο και περισσότερες νέες γυναίκες διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού, συχνά σε ηλικίες που δεν έχουν ακόμη ενταχθεί στον προληπτικό έλεγχο. Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο την ηλικία, αλλά και την υψηλή επιθετικότητα των όγκων στις νεότερες περιπτώσεις.
Σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάστηκε στην ετήσια συνάντηση της Radiological Society of North America (RSNA), οι γυναίκες κάτω των 50 ετών αποτελούν σημαντικό ποσοστό των διαγνώσεων, με πολλούς όγκους να είναι διηθητικοί και δύσκολοι στην αντιμετώπιση. Παρόμοια εικόνα προκύπτει και από 11ετή ανάλυση σε αρχεία ασθενών από 7 κέντρα της Νέας Υόρκης, όπου το 20-24% των καρκίνων του μαστού αφορά γυναίκες ηλικίας 18-49 ετών, με μέση ηλικία τα 42,6 έτη. Από τους όγκους αυτούς, το 41% εντοπίστηκε μέσω μαστογραφίας, ενώ το υπόλοιπο 59% διαγνώστηκε μετά από αξιολόγηση συμπτωμάτων. Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι πολλοί όγκοι σε γυναίκες κάτω των 40 ετών ήταν ιδιαίτερα επιθετικοί, συμπεριλαμβανομένου του τριπλά αρνητικού καρκίνου, με δυνατότητα μετάστασης στο 81% των περιπτώσεων.
Η δρ. Σταματία Δεστούνη, ακτινολόγος στο Elizabeth Wende Breast Care, επισημαίνει: «Ένα σημαντικό ποσοστό των καρκίνων διαγιγνώσκεται σε γυναίκες κάτω των 40 ετών, μια πληθυσμιακή ομάδα για την οποία δεν υπάρχουν επί του παρόντος κατευθυντήριες γραμμές προληπτικού ελέγχου. Οι γιατροί θα πρέπει να αξιολογούν τον κίνδυνο καθεμιάς, προκειμένου να εντοπίζουν όσες χρειάζεται να προβούν νωρίτερα στον προληπτικό έλεγχο».
Οι τρέχουσες οδηγίες προτείνουν μαστογραφία από τα 40 ή 45 έτη, με εξαίρεση γυναίκες υψηλού κινδύνου (π.χ. με μεταλλάξεις BRCA1/BRCA2) που μπορούν να ξεκινήσουν ετήσιο έλεγχο από τα 30. Ωστόσο, πολλές νεαρές γυναίκες υψηλού κινδύνου δεν καλύπτονται από τα επίσημα πρωτόκολλα, δημιουργώντας ένα σημαντικό προληπτικό «κενό».
Οι γυναίκες κάτω των 50 ετών αντιπροσωπεύουν περίπου το 1/5 των ελέγχων, αλλά το 1/4 των διαγνώσεων. Η δρ. Δεστούνη τονίζει ότι ο συνδυασμός σταθερής εμφάνισης και δυσανάλογα επιθετικοί όγκοι αμφισβητεί την προσέγγιση που βασίζεται μόνο στην ηλικία και υπογραμμίζει την ανάγκη για εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου.
Η ερευνήτρια καταλήγει: «Δεν πρόκειται για ένα βραχυπρόθεσμο φαινόμενο. Είναι ένα επίμονο πρόβλημα δημόσιας υγείας. Οι νεότερες γυναίκες πρέπει να παρακολουθούν τακτικά το στήθος τους, να γνωρίζουν τους προσωπικούς παράγοντες κινδύνου και να προχωρούν σε έγκαιρη αξιολόγηση. Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση σώζουν ζωές».