Ο Άρης Σερβετάλης αναφέρθηκε στο ζήτημα των αμβλώσεων και στην ελευθερία της έκφρασης στη συνέντευξή του στο BHMAgazino.
Ο ηθοποιός — που στο παρελθόν έχει προκαλέσει αντιδράσεις με τις θέσεις του για τις αμβλώσεις — επανέφερε το θέμα στη συζήτηση δηλώνοντας: «Η αλήθεια είναι αποκαλυπτική. Τα πάντα στη ζωή έχουν δόγματα. Ορισμένα πράγματα δεν επιδέχονται διάλογο. Το ζήτημα των αμβλώσεων είναι δόγμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας για το οποίο δεν είμαι αρμόδιος να μιλήσω».
Αρχικά, ο Σερβετάλης περιέγραψε την εντύπωση που του δημιούργησε μια ιστορική φωτογραφία από την Αθήνα της μεταπολεμικής περιόδου: βλέποντας μια βρεφοδόχο, όπου εγκαταλείπονταν βρέφη από αδύναμους να τα αναθρέψουν γονείς, διάβασε πάνω της τη φράση: “Ο πατήρ και η μήτηρ εγκατέλιπόν με, ο δε Κύριος προσελάβετό με”.
Στη συνέχεια τόνισε την αξία της ελεύθερης έκφρασης και της θυσίας όσων αγωνίστηκαν γι’ αυτήν: «Για να διατυπώνει κάποιος την άποψη που πιστεύει ελεύθερα έχουν θυσιάσει τη ζωή τους πολλοί άνθρωποι στο παρελθόν. Θεωρώ πως όταν με ρωτάνε και απαντώ, αυτό είναι ένα αντίδωρο για τη θυσία αυτών των ανθρώπων.
Εύχομαι μόνο η πίστη και τα πιστεύω μου να μην αποτελούν απειλή για τον άλλον. Έχει αξία να στέκεσαι δίπλα σε έναν άνθρωπο με τον οποίο διαφωνείς και να μην τον κατασπαράζεις, επειδή δεν έχει την ίδια άποψη με εσένα. Η κοινωνική απομόνωση, το σύγχρονο μεταμοντέρνο “cancel”, είναι η απάντηση στο “διαφωνώ”. Διαφωνώ, άρα σε αφανίζω. Δεν γίνεται να συμφωνούμε με όλους. Αυτό όμως δεν σημαίνει και ότι θα αλληλοεξοντωθούμε – ή όχι; Η δημοκρατία απαιτεί πνεύμα. Πώς στέκεται κάποιος στις σχέσεις του, στην οικογένειά του, στην εργασία του, στο περιβάλλον του, στις διαφωνίες του. Προσωπικός αγώνας πολύ σκληρός για να επιτευχθεί η δημοκρατία. Εγωιστής δεν είναι αυτός που ασχολείται με τον εαυτό του, αλλά αυτός που θέλει να κάνει τον άλλον αυτό που είναι ο ίδιος», συμπλήρωσε.
Υπενθυμίζεται πως τον Ιανουάριο ο Σερβετάλης, μιλώντας σε τηλεοπτικές κάμερες για τις εκτρώσεις, είχε δηλώσει μεταξύ άλλων: «Οι αμβλώσεις για μένα είναι μια δολοφονία. Είναι απροστάτευτα πλάσματα που προτιμάμε να τα σκοτώσουμε. Τη γυναίκα δεν την τιμά να ταυτίζεται με μια δολοφονία, ειδικά ενός πλάσματος που είναι τελείως απροστάτευτο. Είναι προτιμότερο να πάρει κάποιος την ευθύνη να το κυοφορήσει και μετά ας το πετάξει, ας το δώσει σε ορφανοτροφείο, υπάρχουν άνθρωποι που δε μπορούν να κάνουν παιδιά.
Η ελευθερία φέρνει και ευθύνης. Αυτό με τις εκτρώσεις είναι μια πολύ μεγάλη αδικία και για τις γυναίκες, και για τα παιδιά που δεν υπάρχουν. Εγώ ή εσύ δε θα υπήρχαμε με την επιλογή μιας γυναίκας να σκοτώσει το παιδί της. Νομίζω δεν τιμά αυτό τη γυναίκα. Λένε για αυτοδιάθεση, και αυτό το πλάσμα δεν έχει αυτοδιάθεση που δεν ορίζει τον εαυτό του αλλά ορίζεται από έναν άλλο άνθρωπο που πρέπει να το προστατεύσει.
Δε φταίει πάντα η γυναίκα, είναι και ο άντρας που πολλές φορές πιέζει τη σύζυγο, τη σύντροφό του να κάνει έκτρωση. Είναι παρά φύση αυτό. Είναι αμαρτία αυτό… Ας γεννηθεί αυτός ο άνθρωπος και ας τον αφήσει κάπου, ας το αφήσει σε ένα ορφανοτροφείο, ας το αφήσει κάπου».