Με μια αφοπλιστική και βαθιά ειλικρινή εξομολόγηση, ο έμπειρος ηθοποιός άνοιξε την καρδιά του, μιλώντας για όλα εκείνα που τον απασχολούν και τον πονούν στην εποχή μας.
Χωρίς να κρύβεται πίσω από ωραιοποιημένες λέξεις, ο Αντώνης Καφετζόπουλος παραδέχτηκε πως η απαισιοδοξία του για το μέλλον της ανθρωπότητας είναι πλέον τόσο ριζωμένη μέσα του, που επιλέγει να την εκφράζει με ένα χαμόγελο, απλώς και μόνο για να μην τρομάζει τους γύρω του.
«Είμαι τόσο απαισιόδοξος που μπορώ να το λέω γελώντας, και χαμογελώντας για να μην τρομάζω τον κόσμο. Το ότι δεν έχει μέλλον αυτή η ανθρωπότητα.
Είμαστε ένα είδος πολύ περίπλοκου ζώου, θηλαστικού, το οποίο με την εξέλιξή του ανέπτυξε και αυτό που λέμε αυτοσυνείδηση.
Δηλαδή, έχει την ικανότητα να σκέφτεται τον εαυτό του, τους άλλους, το μέλλον να αναζητάει το νόημα της ύπαρξης. Πράγματα τα οποία μπορεί να γίνουν πολύ βλαβερά και πηγές δυστυχίας», είπε αρχικά ο έμπειρος ηθοποιός.
Και πρόσθεσε: «Τα ’χουμε παρατήσει όλα στην τύχη. Ο μεγάλος κίνδυνος για την ανθρωπότητα είναι να εξαφανιστούμε απ’ την κλιματική αλλαγή, απ’ την έλλειψη βιοποικιλότητας».
Για την προσωπική του μάχη με την κατάθλιψη αποκάλυψε: «Κατάλαβα ότι πρέπει να ζητήσω βοήθεια από ειδικούς, ψυχίατρο, όχι κάποιον γκουρού, όταν είχα ήδη αποτραβηχτεί και δεν ήθελα να ’χω επαφές, δεν ήθελα να βλέπω κόσμο.
Είναι ένα περίπλοκο πράγμα η κατάθλιψη, υπάρχουν πολλών ειδών καταθλίψεις. Ο λόγος που το ’πα δημόσια είναι γιατί υπάρχει ένα ταμπού με τους ψυχίατρους, ότι άμα πας στον ψυχίατρο μπορεί να σε περάσουνε για σαλεμένο.
Είναι καλό πράγμα να πηγαίνει κανείς στο γιατρό του σε κάθε περίπτωση».
Όσον αφορά τις επαγγελματικές του επιλογές παραδέχεται: «Κατά καιρούς έχω υπάρξει επιλεκτικός όταν μου το επέτρεπαν οι συνθήκες… άλλες φορές δεν μπορούσα να είμαι επιλεκτικός». Έχει μετανιώσει ρόλους που επέλεξε; «Ου, πολλοί. Ένα σωρό», απάντησε.