Σε μια περίοδο έντονων οικονομικών πιέσεων λόγω ακρίβειας στην ενέργεια και ανατιμήσεων, τα νεότερα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ προκαλούν ανησυχία, καθώς καταγράφεται αύξηση της υλικής και κοινωνικής στέρησης στην Ελλάδα, από 14% το 2024 σε 14,9% το 2025.
Ο συγκεκριμένος δείκτης αποτυπώνει το ποσοστό των πολιτών που αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες, όπως στέγαση, λογαριασμούς και υγειονομικές υπηρεσίες, δείχνοντας ότι η χώρα παραμένει σε υψηλά επίπεδα φτώχειας σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη.
Την ίδια στιγμή, το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ανέρχεται στο 27,5%, δηλαδή περίπου 2,8 εκατομμύρια άνθρωποι, σημειώνοντας αύξηση σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι το ποσοστό αυτό είναι ακόμη υψηλότερο για τα παιδιά έως 17 ετών, φτάνοντας το 29,6%.
Η εικόνα επιβεβαιώνει ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας κινείται στα όρια της οικονομικής επιβίωσης, με τις ανισότητες να παραμένουν έντονες. Παράλληλα, καταγράφονται διαφοροποιήσεις ανά περιοχή, με την Αττική και τις τουριστικές περιοχές να εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά, σε αντίθεση με άλλες περιοχές της χώρας.
Σε ό,τι αφορά την αγορά εργασίας, το ποσοστό των νοικοκυριών με χαμηλή ένταση εργασίας διαμορφώνεται στο 7,6%, παρουσιάζοντας μικρή μείωση. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι η μερική απασχόληση συνδέεται με πολύ υψηλότερο κίνδυνο φτώχειας σε σχέση με την πλήρη εργασία.
Ιδιαίτερο βάρος έχει και το κόστος στέγασης, με όσους ζουν σε ενοικιαζόμενα σπίτια να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας. Το όριο φτώχειας ορίζεται στα 7.020 ευρώ ετησίως για ένα άτομο και στα 14.742 ευρώ για μια τετραμελή οικογένεια.
Καθοριστικός παραμένει ο ρόλος των κοινωνικών παροχών, καθώς χωρίς αυτές το ποσοστό φτώχειας θα εκτοξευόταν στο 43,9%, ενώ με τη συμβολή επιδομάτων και συντάξεων περιορίζεται στο 19,6%.
Τα στοιχεία αποκαλύπτουν επίσης σοβαρές στερήσεις στην καθημερινότητα: μεγάλο ποσοστό πολιτών δυσκολεύεται να καλύψει βασικές διατροφικές ανάγκες, να πληρώσει λογαριασμούς ή ακόμη και να ανταποκριθεί σε έκτακτα έξοδα. Παράλληλα, σημαντικό ποσοστό δηλώνει ότι δεν μπορεί να έχει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας ή να συμμετέχει σε δραστηριότητες αναψυχής.
Την ίδια ώρα, μόλις το 4,4% του πληθυσμού δηλώνει πλήρως ικανοποιημένο από τη ζωή του, γεγονός που αποτυπώνει το ευρύτερο κοινωνικό και οικονομικό κλίμα που επικρατεί στη χώρα.