Η Πένυ Σκάρου, η γνωστή τραγουδίστρια που τα τελευταία 12 χρόνια ζει με αναπηρία, παραχώρησε δηλώσεις στην εκπομπή «Super Κατερίνα» του Alpha το πρωί της Πέμπτης, όπου μοιράστηκε τη συγκλονιστική της εμπειρία, αποκαλύπτοντας τον πόνο και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά της.
Με αφορμή την πολυσυζητημένη αναφορά του Δημήτρη Οικονόμου για τους ανθρώπους ΑΜΕΑ, η Πένυ Σκάρου σημείωσε πως δεν μπορεί να κρίνει κάποιον που δεν έχει βιώσει την εμπειρία του να είναι ΑΜΕΑ. «Δεν μπορώ να κρίνω έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζει τι θα πει ο ίδιος ΑΜΕΑ», ανέφερε χαρακτηριστικά. Παράλληλα, εκφράζει την πεποίθησή της ότι ο δημοσιογράφος έκανε λάθος στη διατύπωσή του και αναγνωρίζει ότι οι δυσκολίες που βιώνουν οι ΑΜΕΑ στην Ελλάδα είναι τεράστιες, γεγονός που ο καθένας, και δη ένας δημοσιογράφος, θα έπρεπε να κατανοεί.
Η Πένυ Σκάρου αποκάλυψε επίσης την προσωπική της εμπειρία και την πίεση που έχει δεχτεί τα τελευταία χρόνια. «Εγώ τα 12 χρόνια που είμαι ΑΜΕΑ, έχω ζήσει τεράστιο μπούλινγκ», είπε, εξηγώντας πως η κοινωνία δεν δείχνει πάντα την απαραίτητη κατανόηση και υποστήριξη. Ο πόνος της ήταν τόσο έντονος κάποιες φορές, που έχει φτάσει να νιώθει ότι θα ήταν καλύτερα να μην ζει παρά να περνάει την καθημερινότητά της με τις προκαταλήψεις και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει. «Έχω πει “καλύτερα να ήμουν νεκρή” από το να ζω αυτό που ζω», είπε συγκλονισμένη από την εμπειρία της.
Η τραγουδίστρια αναφέρθηκε και σε μια ιδιαίτερη πτυχή της επαγγελματικής της πορείας, όπου, τα τελευταία δύο χρόνια, εργάζεται στον δήμο Καλλιθέας. Εκεί, όπως εξομολογείται, αντιμετώπισε δύσκολες καταστάσεις από κάποιους ανθρώπους που, όπως είπε, «είναι καρεκλοκένταυροι» και δεν είχαν καμία πρόθεση να την υποστηρίξουν ή να της επιτρέψουν να εκφραστεί ελεύθερα. «Με απειλούσαν ότι θα με απολύσουν, μου έλεγαν να μη λέω το όνομά μου και να μη φοράω σορτς στη δουλειά», ανέφερε, τονίζοντας την αδιαφορία και την κακία που συχνά δέχονται οι άνθρωποι με αναπηρία.
Η Πένυ Σκάρου, με τον προσωπικό της αγώνα, καταφέρνει να αναδείξει τις αθέατες πλευρές της καθημερινότητας των ΑΜΕΑ στην ελληνική κοινωνία και την ανάγκη για περισσότερη ευαισθησία και κατανόηση από όλους.