Μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση μοιράστηκε η Θωμαή Απέργη με τους διαδικτυακούς της φίλους το μεσημέρι του Σαββάτου 31 Ιανουαρίου, μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram. Η τραγουδίστρια στάθηκε σε μια σημαντική επέτειο της ζωής της, καθώς σαν σήμερα, το 2007, διαγνώστηκε με επιληψία, επιλέγοντας να μιλήσει ανοιχτά για την εμπειρία της.
Με λόγια ειλικρινή και δυνατά, η Θωμαή Απέργη τόνισε πως η διάγνωση δεν σήμανε το τέλος, αλλά την αρχή μιας νέας πραγματικότητας, με την οποία έμαθε να ζει και να συνυπάρχει. Μέσα από την ανάρτησή της, έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα αποστιγματοποίησης, επισημαίνοντας ότι καμία χρόνια πάθηση δεν καθορίζει την αξία ή την ταυτότητα ενός ανθρώπου.
Όπως εξηγεί, αυτό που τελικά διαμορφώνει τη ζωή δεν είναι η ίδια η ασθένεια, αλλά η σχέση που επιλέγει να χτίσει κανείς μαζί της. Στόχος της δημόσιας τοποθέτησής της είναι να ενδυναμώσει όσους αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις και να υπενθυμίσει πως μπορεί κανείς να παραμένει ενεργός, δημιουργικός και παρών στην καθημερινότητά του, ακόμη κι όταν οι δυσκολίες δεν είναι ορατές.
«Σαν σήμερα, το 2007 η ζωή μου συστήθηκε με την επιληψία. Όχι ως τέλος, αλλά ως συνθήκη. Η επιληψία δεν ακυρώνει τη λειτουργικότητα, δεν ακυρώνει το όνειρο, δεν ακυρώνει την ταυτότητα. Η χρόνια πάθηση ΔΕΝ ορίζει την αξία του ανθρώπου, τη ζωή τη διαμορφώνει η σχέση που χτίζουμε μαζί της. Μπορείς να είσαι λειτουργικός, δημιουργικός, επαγγελματίας, παρών στη ζωή σου. Το μοιράζομαι για την αποστιγματοποίηση, για όσους ζουν με επιληψία και για να θυμίσω: κανείς δεν είναι μόνος του σε αυτό», έγραψε η Θωμαή Απέργη.
Η τραγουδίστρια έχει αναφερθεί και στο παρελθόν ανοιχτά στη μάχη της με την επιληψία, περιγράφοντας τις δύσκολες στιγμές που βίωσε από νεαρή ηλικία, αλλά και τον φόβο που κατάφερε να μην την κυριεύσει.
«Από 18 ετών ταλαιπωρούμαι από κρίσεις επιληψίας, από τότε που πήγα να σπουδάσω. Η επιληψία είχε φτάσει σε ένα σημείο που είχα αρκετές κρίσεις σε μια μέρα. Νοσηλεύτηκα κιόλας κάποιες μέρες. Η μορφή της επιληψίας που είχα εγώ προκαλούσε απώλεια συνείδησης. Οπότε μετά από αλλεπάλληλες κρίσεις είσαι σε μια κατάσταση πάρα πολύ δύσκολη και αυτό ήταν το καμπανάκι ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Σίγουρα μέσα μου φοβόμουν, αλλά ποτέ δεν άφησα να με καταβάλλει. Στην αρχή έκανα αυτά που δεν έπρεπε να κάνω».